ต่อไปนี้
อย่าได้แม้แต่จะคิด
อย่าได้แม้แต่จะหวัง


อะไรๆมันก็เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา

เธอเปลี่ยน
ในขณะที่ฉันไม่เคยเปลี่ยน

รักเธอยังไง
ก็รักอยู่แบบนั้น



แล้วเธอล่ะ ?


เมล์คำขอโทษของเธอ
ที่มันทำให้ฉันได้ยิ้มกว้างในวันนั้น
มันคงเป็นฉบับสุดท้าย ที่ฉันคงจะได้รับ
มันคงเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะได้เห็น





ฉันควรหยุดซักทีใช่มั๊ย.. .
หยุดความรู้สึกบ้าๆของฉันไปได้แล้ว ใช่มั๊ย.. .


ฉันเหนื่อยเหลือเกิน

กลับมาหาที่พักใจ .
มีเรื่องเล่าเยอะแยะ แต่ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อนดี
เอาเป็นว่า ตอนนี้ปิดเทอม กลับมาบ้าน
มาอยู่ในที่ที่มีความสุขที่สุดในโลกแล้ว ^^


แต่ปิดเทอมครั้งนี้ไม่เหมือนปิดเทอมครั้งก่อน
เพราะได้ทำงาน หาตังมาให้แม่มั่ง
งานที่ว่าก็ขายของ ช่วยพี่ตาขายอยู่ที่ชายทะเล
ที่ว่าได้ฝึกภาษา มันไม่ได้ฝึกเท่าไหร่หร๊อก

ฟังก็ยังไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลย - -"



ทำตัวเป็นเด็กดี ?
นอนเกือบตีสาม เพราะเล่นกล้องถ่ายรูปตัวเอง
ไม่ก็ตบครีมหน้าเด้ง นานเลยทีเดียว
ก็เลิกเล่นเน็ตซะดึกดื่น
พอตื่นไปทำงาน ก็ตื่นไม่ค่อยจะไหว

v.v

อย่างตอนนี้ก็เกือบห้าทุ่มครึ่งละ
ยังหาสาระ ในวันหนึ่งวันไม่ได้เลย
นอกจากฟังเพลง ทำงาน เล่นเน็ต


แล้วก็ออนเอ็มเพื่อรอให้เค๊ามาทัก
แต่ ก็ ยัง ไม่ ทัก ซัก ที
เอาเถอะ เมื่อวานได้คุยแล้ว


รู้สึกดีต่อเนื่องมาจนถึงวันนี้เลย :)

เฮ้ออ... นานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ได้มาเยี่ยม
ยังสบายดีอยู่นะ แต่ไม่ค่อยสบาย(ทาง)ใจแค่นั้นเอง

จากบ้านมา 4 วัน คิดถึงอีกแล้ว
อยากให้เวลาผ่านไปเร็วๆ อยากปิดเทอม อยากนอนที่บ้าน
อยากทำอะไรตามใจตัวเอง

ไม่อยากอยู่ที่นี่ อยู่กับคนที่ไม่มีความสุข
ไม่อยากอยู่ ไม่อยากเห็นหน้า

เฮ้อออ...

ขอให้วันนี้ผ่านไป ผ่านไป...(ด้วยดี)นะ